Max Kaus (1891-1977) Geaquarelleerde lithografie 'Vredesduif' 1917/1918

Max Kaus (1891-1977)

Geaquarelleerde lithografie 'Vredesduif' 1917/1918

Afmetingen ca. 18 x 13,2 cm., blad ca. 21 x 16,5 cm.

Zeer zeldzaam!

Max Kaus (1891-1977) was een Duitse kunstenaar die behoorde tot de "tweede generatie" expressionisten. Hij werd op 11 maart 1891 geboren in Berlijn, de stad die zijn hele leven lang zijn thuisbasis zou blijven.
Vroege jaren en opleiding
Kaus begon zijn loopbaan met een vakopleiding tot huisschilder, maar zijn ambitie reikte verder. Tussen 1908 en 1914 volgde hij lessen aan kunstvakscholen in Berlijn-Charlottenburg, waar hij zich bekwaamde in decoratieve schilderkunst. Een vroege reisbeurs naar Parijs in 1914 werd bruut afgebroken door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog.
De oorlog en de Brücke-vrienden
De oorlogsjaren bleken bepalend voor zijn artistieke ontwikkeling. Als ziekenverzorger in België ontmoette hij Erich Heckel, een van de oprichters van de kunstenaarsgroep Die Brücke. Deze ontmoeting leidde tot een levenslange vriendschap en beïnvloedde Kaus' vroege stijl sterk. Hij nam de krachtige, hoekige vormentaal van het expressionisme over en richtte zich in die tijd veel op grafiek en portretten van eenzame, introverte figuren.
Succes en de 'Entartete Kunst'
In de jaren twintig groeide zijn reputatie. Hij werd docent aan de kunstvakschool in Berlijn en won prestigieuze prijzen, zoals de Villa Romana-prijs, waardoor hij in Italië kon werken. Zijn stijl werd in deze periode rustiger en meer gericht op compositie, met een voorkeur voor verstilde figuren en landschappen.
Met de machtsovername door de nazi's kwam er een abrupt einde aan zijn succes. Zijn werk werd bestempeld als "Entartete Kunst" (ontaarde kunst) en in 1937 werden honderden van zijn werken uit Duitse musea verwijderd. In 1938 werd hij gedwongen zijn docentschap neer te leggen. De Tweede Wereldoorlog bracht nog meer tegenslag: bij bombardementen in 1943 en 1945 ging het grootste deel van zijn oeuvre — honderden schilderijen en grafische bladen — verloren.
Wederopbouw na 1945
Direct na de oorlog pakte Kaus de draad weer op. Hij werd benoemd tot professor aan de Hochschule für Bildende Künste in Berlijn, waar hij later ook adjunct-directeur werd. Hij speelde een cruciale rol in de wederopbouw van het artistieke leven in West-Berlijn.
Zijn latere werk kenmerkte zich door een grotere mate van abstractie en een fascinatie voor de natuur, met name de kusten van de Noordzee en impressies van Venetië. Tot op hoge leeftijd bleef hij actief in zijn atelier in de Berlijnse wijk Lichterfelde. Max Kaus overleed op 5 augustus 1977 in zijn geboortestad, na een leven dat de hele bewogen geschiedenis van de 20e-eeuwse Duitse kunst weerspiegelde.

Deze biografie is grotendeels zelf en met Kunstmatige Intelligentie gemaakt.